kini ang akoang palangga nga manghud…sya ang kamanghuran maong tanan atensyon naa dyud na sa iyaha…grabe ang pag-amping ug pag-atiman namo sa iyaha…tanan tao gipangga dyud siya…ug tungod kay kamanghuran siya, dili dyud malikayan nga ‘baby-babihon’ siya…apam kining batasanan namo, limitado ra pud sa mga pisikal nga manipestasyon sa pagpangga..sama sa paggakos, paghalok, pag-apuhap, pag-ayos sa iyahang buhok, sanina, pag-andam sa iyahang mga gamit, pagtabang sa assignment, pagluto alang kaniya…usahay gani, dili dyud nako malikayan nga halukan siya o nga gakson siya o i-stroke iyahang ulo maski sa atubangan sa mga tawo (nga iyahang ginakasuyaan usahay, hehe), 
apan, dili na kini siya bata…kabalo siya kinsa siya, unsa iyahang gusto ug mga dili gusto, nagadesisyon siya sa iyahang kaugalingon, ginaingon iyahang naa sa huna-huna nga dili mahadlok unsa ang iingon sa uban, kabalo siya magtimbang-timbang sa mga butang usa siya nagadesisyon ug disiplinado siya nga tao…bata kaayo siya sa gawas, pero tigulang kaayo sa sulod…isug ni nga bata, mao ayaw dyud ninyo siya’g surang-suranga kay makatilaw jud mo, hehe, "astig" ug "choy" usahay ang tawag sa iyaha, kakitaan ni siya’g kinabuhi ug ang kaisug mabuhi nagalatay sa iyahang mga ugat..
maong nasubo dyud ming tanan nga nakita siyang nagluya katong nabunal iyahang ulo…luya kaayo siya, sige ra siya’g suka ug halos dili siya mukatawa…naka-wheel chair pa gani siya katong gidala siya sa laboratoryo…mura’g di nako makaya makit-an siya nga in-ato…grabe…mura’g gikumot akoang kasing-kasing…
wala ko kaantos..halos mutulo akong luha sa atubangan niya, halos dili ko muduol ug ka storya kay basi makahilak ko…wala koy laing gibuhat kundili mag-ampo ug gipahibalo ang akong mga amigo ug iyahang mga amigo aron magtinabangay mi tanan sa pag-ampo…
daghan kaayo nag-dagan-dagan sa akoang huna-huna niatong mga panahuna…lahi 
dyud diay…grabe ang kabalaka ug kasakit kung miyembro sa imuhang pamilya ang naay ginabati…’unsa nalang kung grabe ni?’ ‘unsa nalang kung dili siya muundang ug suka?’ ‘unsa nalang kung naapektuhan iyahang utok?’ ‘unsa nalng kung ma-coma siya?’ ‘unsa nalang kung dili siya maulian?’
‘bata pa kaayo siya Lord….pwede ba ako nalang???’
o isug ko…ug maski unsa kasakit akoang ginabati, dili dyud ko muhilak sa atubangan sa mga tawo…
wala ko nihilak ato…di ko gusto muhilak sa atubangan sa akoang manghud kay di ko gusto masubo siya, ug sa atubangan sa akoang mga ginikanan ug mga igsuon kay kabalo ko subo na dyud silang tanan…pero niatong mga panahuna nagahilak dyud akoang dughan…nasubo ko pag-ayo…
nahadlok ko.
nalagot.
nabalaka ug taman sa ginhawa.
ug naulaw ko…
kay nakaingon ko niani, ‘Ginoo, wala pa dyud ko sa tanan nakong kinabuhi nga nalagot sa imuha o gibasol ka…pero kung naay mahitabo sa akoang manghud, basin diri na dyud ko malagot nimo, Lord…’ 
‘ngano siya pa man nga kabata pa sa akoang manghud…ako nalang unta, ako nalng untay napakog ug nagsuka-suka ug naluya ug naga-atubang sa walay kasiguruhan nga kaugmaon—kung maayo pa ko o dili na, kung mabalik pa ko sa normal o maapektuhan akoang pang-adlaw-adlaw nga pagkinabuhi, kung makita pa nako ang ugma o mupanaw na—ako nalng unta ang naa sa in-ana nga kahimtang!’
apan mura ko’g naulian sa mga amigo nako ug niya nga nagpadayag pud sa ilahang kabalaka ug kahangawa, ug nga nitabang sa amua sa pag-ampo…
nitawag ang mga dili nimo tuuhan nga mutawag, nagtext ang mga dili nimo tuohan nga mutxt, naghatag ug mga ngalan sa mga maayo nga doktor, ospital ug mga lain-lain nga pamaagi sa pag-atubang ani nga sitwasyon, mga magtutudlo nga naghatag ug nagkalain-laing konsiderasyon…daghang salamat sa inyuha…dako kaayo mo’g natabang kang serah ug sa amoang pamilya…inyuhang suporta ug pag-ampo naghatag dyud sa amua’g kusog…
haaay….kaluoy sa Diyos na-ayos ra pud ang tanan….ug nasinati nako kung unsa 
diay ka mabaw akoang pagtuo…ngano basulon man nako ang Ginoo? naa ba koy katungod? di ba Siya naghatag ug kinabuhi ug Siya ra pud ang naay katungod mukuha niini…dili nako makita ang katibuk-an tungod kay tao ra ko…dili ko makasabot sa tanan…apan kinahanglan ko musalig niya…
karon, basko’g na si serah…sa tinuod lang ‘plang-plang’ akoang tawag sa iyaha tungog kay short-cut kini sa ‘palangga’… 
daghan pa mi’g maagian ingon nga mag-isuon ug ingon nga usa ka pamilya, magapadayon siya sa pagkinabuhi, magapadayon siya sa pag-ngisi ug pagpasalamat sa dugang pang higayon nga gihatag ka niya….magatubo pa siya…makat-on…maali ug masakitan…mubangon…mupadayon…
niining mga tanan nga panghitabo sa kinabuhi sa akong manghud, mamahimong dili na siguro nako makita ang uban…apan daku kaayo akong pagpasalamat nga 
gihatag siya sa Diyos kanamo, ug maski unsa kamubo sa panahon nga amoang mauban padayon ko nga magpasalamat…ang importante, nahatagan ko’g higayon nga mauban siya…naghatag siya sa akoa ug sa amoang tanan…ug siguro sa inyuha pud… ug kalipay…
bililhon dyud ang kinabuhi.
wala ta kabalo kanus-s kini mawala.
usahay makalimot tag ingon sa atuang mga hinigugma kung unsa sila ka importante sa atua…
baby plang-plang, palangga kaayo ka namo tanan!
pag-amping pirmi ug ayaw na pagkiniat ha?? hehe!
mmmuuuuuaaah!!!
